İman esaslarından biri de meleklerin varlığına inanmaktır. Meleklerin dahi kesinkes var olduklarına hiç tereddüt etmeden inanmamız imanımızın gereğidir. Aksi halde: ‘ …Kim Allah’ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve Ahiret Günü’nü inkâr ederse, derin bir sapıklığa düşmüş olur.’ (Nisa/136)

Melekler, mânâ âleminin varlıkları oldukları için biz beden gözüyle onları göremiyoruz. Yalnız peygamberlere bir takım vesilelerle ve genellikle insan suretinde görünmüşlerdir. Ayrıca peygamberlerin etrafındakiler de onları bu surette görmüşlerdir. Mesela Cebrail as, Peygamber efendimiz ve bazı sahabelere, Hz. Meryem’e ve kitap verilen diğer peygamberlere insan suretinde görünmüş ve onlarla konuşmuştur. Zira Cebrail as, vahiy meleğiydi ve Yüce Allah’tan aldığı emirleri peygamberlere ulaştırmaktan sorumluydu. Bazı kaynaklarda Peygamber efendimizin Cebrail as’ı asli hüviyetinde de gördüğü bildirilmektedir.

Melekler de Allah’ın kullarıdır. Ancak, onlar imtihana tabii değildirler. Onlara Şeytan telkinde bulunamaz. İblis, lanetlendiğinde Âdem as’ın zürriyetini yoldan çıkarmak için, Allah’tan müsaade istemişti. Melekler için ise böyle bir talebi olmadı. Allah’ta murad etmedi. Anlaşılan meleklere cüz-i irade verilmemiş ve onlar Yaratıcı, ne dilerse onu yapıyorlar. Hiç günah işlemiyorlar. Onlar her an Allah’ı tenzih ve takdis........

© Milli Gazete