Hüsran, iman, sâlih amel ve cihadın tam karşıtıdır diyebiliriz. Yani bunlar varsa hüsran yok, bunlar yoksa hüsran var. Nasıl mı? Yüce Allah, bunu Asr Suresi'nde bize bildiriyor. 'Asr-a yemin olsun ki bütün insanlık hüsrandadır. Ancak; iman edip, sâlih amel işleyen ve birbirlerine Hakk'ı ve sabr-ı tavsiye edenler müstesnadır.' Tabii iman, en önde gelir. Yani iman ilk barajdır, onu geçemeyen, hüsrandan kurtulamaz. Birinci baraj dururken diğerlerini geçmeye çalışmak insanı hüsrandan kurtarmaz. Bilakis daha da tehlikeye götürür. İmansız amel sahipleri, Kur'an'ı Kerim'de münafık diye tanımlanmış ve cezalarının daha da ağır olacağı vurgulanmıştır.

İman, iki safhada bütünlük kazanır. İcmali ve tafsȋli. İcmali İman, Hz. Peygamber'in Yüce Allah'tan getirdiklerine şeksiz ve şüphesiz inanmaktır. Allah'a, meleklerine, kitaplarına, resullerine, ahiret gününe, kadere yani hayrın ve şerrin Allah'tan geldiğine inanmak, bunların en önde gelenleridir.

İnsan, imanın temeli olan “Allah'a imanı” zaten ezelde Rabbine verdiği sözle yerine getirmiştir. Yüce Allah, ezelde Âdemoğlunun bellerinden beden şifrelerini alarak ve onları ruhlarıyla bütünleştirerek, “Rabbiniz değil miyim?” diye sormuş ve onlar da istisnasız, “Evet, (Rabbimizsin) şahidiz.” demişlerdi. İmanın en temeli işte bu cevapla oluştur. Bununla hiçbir itiraza mahal olmadan; yeryüzünde yaşamış, yaşayan ve yaşayacak olan hiç kimse; “Bilgisizdim, haberim yoktu.” mazereti arkasına sığınamayacak.

Allah-u Teala A'raf/172'de 'Hani Rabbin (ezelde) Âdemoğullarının sulblerinden zürriyetlerini almış, onları kendilerine karşı şahit tutarak, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” demişti. Onlar da, “Evet, şahit olduk (ki Rabbimizsin)” demişlerdi. Böyle yapmamız kıyamet günü, “Biz bundan habersizdik” dememeniz içindir.' buyuruyor.

Anlaşılan bu haliyle cüz-i iradesi tevdi edilmemişti insana. Eğer cüz-i iradesi olsaydı, belki şeytan gibi itiraz edip........

© Milli Gazete