Savaş olanca acımasızlığıyla devam ediyor. Emperyalizm insanlık üzerinde alabildiğine psikolojik bir baskı oluşturuyor. Medya gücü, propaganda ve reklam ile özellikle mazlumlar baskı altında tutularak teslim olmaya zorluyorlar. Sonuç şu aşamada belirsiz olsa da İran bir başına direniyor. Kendisine destek olanların ahım şahım bir güçleri yok. Yemen yeterince destek alamadığından şimdilik cılız bir konumda. Lübnan Hizbullah’ı ise imkânları elverdiğince çabalıyor. İran’ın direnciyle beklenmeyen gücü savaşın seyri ise umutlandırıyor.

Emperyalizmin baskıladığı, kendine köle olarak bağladığı hemen bütün Müslüman toplumlar ve ülkeler ise emperyalizme karşı tam anlamıyla teslim olmuşlar. Kölelik psikolojisiyle emperyalizmden yana olan tutumları ortada. Türkiye dahil çevresinde bulunan bütün ülkelerde üsleri bulunmakta. Kimi NATO gerekçesiyle büyük çoğunluğu ise NATO’ya dahil olmadıkları hâlde işgal edilmişliğin bir göstergesi olarak üsler ile tutsak edilmiş. Dört bir yandan kuşatılmış olan İran’a saldırılmaya başladığında, kendisine yakın tehlike olabilecek olan, etkisiz kılınması gereken üslerdi. İran oldukça stratejik olarak önceliğini bunlara verdi. Bu ülkeler Riyad’da bir araya gelmeleri, öncelikleri İran’ı hedef almaları, kınamaları, savaştan vazgeçmesini sağlamaya dönük tutumlarıydı. Bunlar işin garabeti, ne İsrail’i ne de Amerikan emperyalizmini........

© Milli Gazete