Filistin’e desteğin bedeli Fransa’ya mı ödetiliyor?
Fransa’daki olayları anlamak için yalnızca sokakta yaşananlara bakmak yetmiyor. Görüntülerin dünya kamuoyuna nasıl sunulduğunu, kimlerin hangi açıklamalarla devreye girdiğini ve toplumsal öfkenin nasıl bir dış politika tartışmasına dönüştürüldüğünü de incelemek gerekiyor.
Çünkü bir ülkedeki krizin nedenleriyle o krizden yararlanmak isteyenlerin amaçları farklı olabilir. Sokakta başlayan bir itiraz, başka başkentlerde siyasi bir silaha dönüşebilir.
Fransa, Filistin’in devlet olarak tanınmasını savunuyor, Gazze konusunda İsrail hükümetiyle karşı karşıya geliyor. Ardından kendi sokaklarında yükselen şiddet, bu diplomatik tutumunu mahkûm etmek için kullanılıyor. Üzerinde durulması gereken siyasi çelişki burada.
Sokaktaki her itirazı dış müdahaleyle açıklamak kolaycılık olur. Fransa’nın eğitimden geçime, eşitsizlikten toplumsal bütünleşmeye kadar biriktirdiği sorunlar var. Ancak bu sorunların varlığı, yaşananların uluslararası bir hesaplaşmanın malzemesine dönüştürülmesini görmezden gelmemizi gerektirmiyor.
Fransa’nın Filistin devletini tanıma yönündeki adımı, İsrail yönetiminin açık tepkisini çekmişti. Netanyahu bu kararı terörizmi ödüllendirmekle suçlamıştı. Paris’in attığı adımın diplomatik ağırlığı düşünüldüğünde, gerilimin iki lider arasındaki söz düellosunu aştığı görülüyor.
Çünkü Filistin’in tanınması, Filistinlileri sürekli yardım bekleyen bir topluluk olarak gören anlayışın ötesine geçer. Onların siyasi iradesini, devlet olma hakkını ve uluslararası hukuk içindeki yerini kabul eder. Sahadaki sonuçları sınırlı kalsa bile böyle bir kararın siyasi anlamı büyüktür.
Bu arka plan, Fransa’daki şiddet görüntülerine ilişkin açıklamaları da dikkatle okumayı........
