“Tripoliçe Kalesi’nde, âsî Rumlardan emân alarak teslîm olan 40.000 Türkü, kadın-erkek birer birer vahşîce öldürdüler… Anlatılsa derin iç yarası olur… Bu kadar vahşet de yetmedi: Türk ölülerini mezardan çıkarıp yaktılar!”

“Türkler böylece hazırlık yaptıkları sırada Arnavut askerî kumandanı Elmas ağa, silâhları ile selâmete çıkmak için eşkıya reisleri ile gizlice anlaşma yapmıştı. Yaptıkları anlaşmaya göre, matem günü olan 10 Muharrem 1237 Cuma günü kale kapılarını açıp dışarı çıkacaklardı.

“Tam bu sırada eşkıya Tripoliçe’ye girdi. Halka hücum ettiler. Biçare Türkler ne yapacaklarını bilemeyip çaresiz savunmaya geçti. Kimi sokaklarda şehit oldu, kimi evlerine kapanıp kaldı. Üç yüz kadar Türk de Değirmentepe’deki tabyaya girip sığındılar.

“Bu içler acısı durum üç gün sürdü. Bu süre içinde Yunan eşkıyası Türklere öyle vahşice davrandılar ki yaptıkları anlatılsa derin iç yarası olur.

“Sonunda, bazı eşkıya reisleri söz vererek [verdikleri için] tabya ve evlerde bulunan 40 bin erkek ve kadın Türk amana gelip [emân alarak] teslim oldular.

“Eşkıya tarafından hepsi Rumeli yakasına çıkarılacak vaadiyle avutulmuşken, içlerinden kurtulan pek az olup birer birer vahşice öldürüldüler. Hele Tripoliçe ileri gelenlerinden ve eyalet erkânından kimse bırakılmamıştı. Yalnız, düşmanlık olsun diye, Gördes âyânı Kâmil beyle Kronlu Ahmet bey sağ bırakılmıştı.

“Yunanlı eşkıya sağ kalanlara yaptıkları vahşice davranışlarla yetinmeyip Türk mezarlığını da kazıp ölülerini çıkarıp yaktılar.

“Kısacası, eyalet merkezi Tripoliçe halkının çoğu böyle zulüm ve eziyetle yok edilip gitmiştir.” (Ahmed Cevdet Paşa, Tarih-i Cevdet, Dilini bozarak Latin harflerine çeviren: Tevfik Temelkuran, İstanbul: Üçdal Neşriyat, 1974, c. 12, ss. 31-33. Târih-i Cevdet’in 12 cildlik bu takımını bana hediye eden Orhan Demirözü Eniştemi ve eşi Güler Teyzemi rahmetle yâdediyorum. Orhan Eniştem, çok kitab okuyan, pek geniş kültürlü bir insandı. Sohbetlerinden, tartışmalarımızdan çok istifâde etmişimdir. Yetişmemizde ne kadar çok insanın emeği geçiyor! Hepsine minnetdârım! Allâh, çocuklarına ve torunlarına hayırlı ömür ihsân etsin; hiçbirini Hidâyet Yolu’ndan ayırmasın!)

“Şefler”in (Türk jenosidinin başlıca tertîbcisi) Venizelos ile dostlukları

“Ebedî ve Millî Şefler”in şoven Yunanlı liderler içinde en fazla ahbâb oldukları şahsıyet, herhâlde Venizelos’tu (Elefteryos Venizelos; Girit, 11.8.1864 – Pâris, 18.3.1936, mezarı Hanya’da). Bu intibâı edinmek için........

© Milat