Görünmeyen Hastalık: Atipik Anoreksiya Nevroza

İyi görünmek, iyi olmak mı?

Atipik anoreksiya nevroza, bedenin değil, zihnin sessiz çığlığıdır.

Bizler hâlâ gördüklerimize inanan toplumlarız. Birinin aşırı zayıf olması” hasta “olarak etiketlenirken, normal kiloda olan biri, çoğu zaman gözden kaçıyor. Oysa bazı hastalıklar tam da görünmedikleri için tehlikelidir.

Atipik anoreksiya nevroza, kısaca normal kiloda görülebilen bir anoreksiya türüdür. Kişi tıbbi olarak sağlıklı kilo aralığında olabilir. Hatta çoğu zaman “çok iyi görünüyorsun” gibi övgüler alır. Ama tam da bu noktada süreç derinleşir. Çünkü dışarıdan iyi görünen bir bedenin içinde, yoğun bir zihinsel mücadele vardır.

Bu mücadele çoğu zaman fark edilmez.

Araştırmalar, atipik anoreksiyanın da en az klasik anoreksiya kadar ciddi olabileceğini gösteriyor. Ancak çoğu vakada yakın çevre durumu fark etmez. Kişi her öğünde kalorisini hesaplar, lokmalarını kontrol eder, her aynaya baktığında kendini değerlendirir. Ama dışarıdan bakıldığında her şey normaldir.

Zihin durmaz. Kaç kalori alındı? Ne yakıldı? Yarın ne yenilecek, ne asla yenmeyecek?

Yemek artık bir ihtiyaç değil, kontrol edilmesi gereken bir tehdittir. Bir dilim ekmek sadece ekmek meselesi ya da bir öğünü atlamak sadece aç kalmak değildir.

Bu, kontrol hissiyle kurulan kırılgan bir dengedir.

Atipik anoreksiya çoğu zaman derin bir benlik değeri problemiyle iç içedir. Kişi kendini ancak inceldiğinde “yeterli” hisseder. Tartıdaki rakam bir ölçüm olmaktan çıkar, kimliğin bir parçası haline gelir. Bu nedenle kişi kilosu normal olsa bile kendini sürekli fazla kilolu hissedebilir.

Aynada gördüğü şey beden değil, zihninin yorumudur.

Çevresel tepkiler ise çoğu........

© Milat