Küreselleşen dünyada Artık orduların karşı karşıya geldiği, tankların cephe hatlarını yardığı o klasik yirminci yüzyıl manzaraları, yerini daha sinsi, daha az maliyetli ama bir o kadar da yıkıcı bir yönteme bırakıyor:

Ekonomik asfiksi. Tıbbi bir terim olan asfiksi (vücudun oksijensiz kalıp boğulması) kavramının, ekonomi veya uluslararası ilişkiler alanına uyarlanmış halidir.

Yani; bir ülkenin veya ekonominin nefes alamaz hale gelmesi, ticari ve finansal faaliyetlerinin ağır baskılar, ambargolar veya krizler nedeniyle boğulması ve tıkanması.

Amerika Birleşik Devletleri’nin İran stratejisinde radikal bir makas değişikliğine giderek askeri bir sıcak çatışma yerine, Tahran’ı finansal sistemin dışına itme ve içeriden çöküşü tetikleme hamlesi, tam da bu modern doktrinin bir tezahürüdür.

Peki, fiziki bir müdahale olmaksızın, bir rejimi sadece ekonomik yaptırımlarla kendi halkının elleriyle yıkmak ne kadar mümkündür? Ve daha da önemlisi, bu strateji bölgedeki savaşın seyrini nereye sürükleyecektir?

Öncelikle bu stratejinin rasyonel zeminini anlamak gerekiyor. Washington, Irak ve Afganistan tecrübelerinden çok büyük dersler çıkardı. Fiziki bir işgalin milyarlarca dolarlık faturası, tabutlar içinde ülkeye dönen askerler ve işgal sonrasında bir türlü tesis edilemeyen istikrar, Amerikan kamuoyunda "bitmeyen savaşlar" yorgunluğu yarattı.

İran gibi coğrafi olarak engebeli, askeri kapasitesi yüksek ve ideolojik olarak kenetlenmiş bir devlete doğrudan saldırmak, Pentagon için tam bir kabus senaryosudur. Bu yüzden strateji değişti: Düşmanı cephede vurmak yerine, midesinden ve cüzdanından vurmak.

Bu stratejinin........

© Milat