Sevenin sevdiğini, onun bizimle konuşmasından anlarız. Seven susmaz; gönlündekini dile döker, kelam eder, iltifatta bulunur. Sesin ve sözün olduğu her yerde, aslında gizli bir muhabbetin izi vardır. Cenab-ı Hak, bizleri bu dünyada her türlü nimetle sevdiğini zaten bizelere ilan ediyor. Çiçeklerin renkleriyle, kuşların cıvıltısıyla, arıların balıyla, bulutların gölgesiyle ve güneşin sıcaklığıyla O’nun bizi ne denli sevdiğini anlarız. Ve tüm bunlar birer delil ve mühür olur. Ancak Allah, bu sevgisini sadece sessiz ayetlerle bırakmamış; bir de kelâmı ile taçlandırmıştır. Bize Kur’an-ı Kerim’i göndererek ve Hz. Peygamber’i (s.a.v.) elçi kılarak adeta bizimle "konuşmuştur." Allah, bizi sevdiğini daha nasıl göstersin? Kur’an-ı Kerim, Üstad’ın ifadesiyle; "Şu âlem-i şehadet perdesi arkasında olan âlem-i gayb cihetinden gelen iltifâtât-ı ebediye-i Rahmâniye ve hitâbât-ı ezeliye-i........

© Milat