Kayınbiraderimin torunu Lina’nın yaş günü kutlamasındaydık. Masada bir şeyler yiyorduk. Ben kayınbiraderim Önder’le sohbet ediyor, hanım da yengemiz Fulya Hanım ile muhabbet ediyordu. Bir ara Fulya yengem, espri olsun diye Önder kardeşime dönerek:

“Poğaça ister misin? Az kullanılmış!” dedi.

Çünkü poğaçanın bir parçasını kendisi yemişti.

Ama bu latifeden sonra beni bir düşünce aldı. “Az kullanılmış poğaça…”

Bu ifade, sanki elimden tutarak beni birçok az kullanılmış şeyin, daha doğrusu hayatımızda az kullandığımız pek çok değerlerin arasında gezintiye çıkardı.

Mesela az kullanılmış sevgi, az kullanılmış merhamet, az kullanılmış anlayış, az kullanılmış düşünme, az kullanılmış akıl…

Evet, çok önemli şeyleri az kullanıyoruz. Buna karşılık önemsiz şeylere ise cömertçe davranıyoruz.

Şöyle bir düşünün. Eskiden küçük bir ayakkabı dükkânında satılabilecek kadar ayakkabı, bugün hemen hemen her gencin evinde bulunabiliyor. O kadar çok ayakkabı, çanta, kıyafet ve daha nice eşya… Ne kadar cömertçe, doğrusu ne kadar israf ederek yaşadığımızın bir göstergesi değil mi?

Eğlenceye,........

© Milat