Modernizmin marazi hallerinden biri de her şeyi hızla eskitmesidir diyebiliriz... Özellikle İslami ve insani değerlerin aşınması, anlam kaybına uğraması zamanla hayatımızdan çekilmesi bu kaygımızı haklı çıkarıyor...

İyilik, güzellik, insanlık adına her ne varsa günbegün ağırlığını, etkinliğini, saygınlığını kaybediyor... Nitelik, estetik, etik yitimine maruz kalıyoruz...

Bizi biz yapan değerler sulandırılıyor, hoyratça kullanılıyor...

Yıpranan, yozlaşan, yok olan insanlığımızdır... Demem o ki, insan kendini eskitiyor... İnsanlık tüketiliyor, kadir kıymet bilinmiyor…

Sevgi, saygı, dostluk, vefa, sadakat, dürüstlük, komşuluk, ahlak, erdem, edep, hayâ, namus yıpratıldı... Feodal dönemlerin fantezileri gözü ile bakılır oldu... Eski alışkanlıklar denilip tahfif edilir oldu... Daha doğrusu tedavülden kalkıyor...

Popülizm temel değerlerimizi, olmazsa olmazlarımızı sistematik olarak karikatürize ediyor...

Kapitalizm, değerlerin yerine yararları pazarlıyor...

Kurnazlık, iş bitiricilik öne çıktıkça dürüstlük, doğallık, doğrulukta dumura uğradı...

Eski kafa denilerek aşağılanan kimler?

Biz “Ah nerede insanlık?” dedikçe yeni jenerasyon bize zavallı gözü ile bakıyor...

Köksüz, kökensiz, kültürsüz,........

© Milat