Hayat kitabını doğru okumamıza yardımcı olacak, anahtar cümlelerden biri sanıyorum şudur:

"Konfor insanı çürütür, acılar büyütür."

İnsan potansiyelinin harekete geçmesi ve insanın kendini gerçekleştirmesi ciddi sınavlar ve zorlu süreçler ile mümkündür…

Konforu amaçlaştıranlar hayatın anlamından hızla uzaklaşır ve hazlarına yenik düşerler… Acılara tahammülü, tevekkülü ve takva yükleyenler yücelirler...

Yaşamın çetin rüzgârlarına rağmen dağılmayan ve kendini dağıtmayanlar, bilgelik kapısını aralayanlardır…

Allah katındaki kıymetimiz zorlu sınavlardaki duruşumuza bağlıdır…

İnsanlık tarihi refahla şımaranların ilahi itab ve ikaza nasıl maruz kaldıklarını bize hatırlatır… Musibetler her zaman cezalandırmak için değildir, çoğu terbiye ve tezkiye içindir… Acılarla arınırız... Adanmayı öğreniriz… Aşkınlığa yürürüz... Acılar ilahi kurbiyyeti artırır…

Doğrusu acılar istenmez, ancak kaçınılmaz acılar geldiğinde ibret ve hikmet nazarıyla karşılamak gerekir...

Gam ve keder bizi eksiltmez, aksine açığımızı ve aczimizi görmeye yardım eder...

Acılar hayat mektebinin öğretileridir… Her biri bir not… Bir nota… Bir işaret... Bir ihtar...

Çevremizde gamla güçlenen, kederle kavileşen, acı ile anlam ve amaca ulaşanları görebilirsiniz...

Olgunlaşmanın bir yolu da çile ile........

© Milat