İçinde yaşadığımız post/modern çağ bir yandan “mikro”ların serbest dolaşımlarını teşvik ederken, diğer yandan metateoriye karşı negatif söylemini “mikro”ların bir kanalda düzenli akması için örtük bir metateori’yi devrede durmaktadır. Bu durumdan “mikro”lar bir özgürlük çıkarırlarken, aktıkları kanalda herkes gibi olduklarını görmekte zorlanmaktadırlar.

Diğer yandan postmodernliğin insan(lık) için getirdikleri henüz bütün sonuçlarına ulaşmasa da bazı tezahürleri itibarıyla üzerinde konuşulmayı haketmektedir. Bunları net bir şekilde ortaya koyabilmek için modern dünyanın mentalitesine ve kurulumuna bakmak; modernitenin ilkeleri ve tezahürleriyle karşılaştırmak gerekir.

Burada bilhassa din ve sosyal bilimler ile özelde sosyoloji açısından meseleye yaklaşabiliriz. Modernlikle birlikte hakikatin adresinin Tanrı’dan insana doğru değişimi insanı “hakikat”i yeniden tanımlama ve inşa etme zorunluluğuyla karşı karşıya getirmiştir. Tanrı’nın ve dinin merkeziliğini kaybetmesiyle bu rolü farklı alt alanlarıyla sosyal bilimler yüklenmiştir. Özelde sosyolojinin erken zamanlarına bakıldığında modern bir toplumun inşası için teolojik bir işlev yüklenen sosyolojiyi karşımızda bulmaktayız.

Öyle ki, sosyolojinin ortaya koyduğu sonuçlar teolojik kaideler gibi topluma........

© Milat