Türkçe’ye dünyevileşme şeklinde çevrilen sekülerleşme, gerçekte insanın bütün ereğinin ve referansının “dünya” haline geldiği bir durumu tanımlamaktadır. Sekülerleşme bireyselleşme ve modern ulus-devlet ile birlikte modernizmin temel ayaklarından birisidir.

Modernitenin erken zamanlarından itibaren sekülerleşmeye dair teori; din ile modern dünya arasındaki karşıtlıktan yola çıkarak süreç içerisinde insanın bilgisi ve keşfettiği alanlar arttıkça dinin de gerileyeceği ve insanın dine müracaatının azalacağı şeklinde idi. Neredeyse bütün sosyologların (kimisi özellikle temenni ederek) ortak görüşü bu noktaydı. Fakat bugüne kadar gelen süreçte bu anlayışta değişimler oldu. Kabaca sekülerleşme bağlamında üç yaklaşım kendisini göstermekle birlikte ağırlıklı olarak hem sekülerleşme hem de dinselleşmenin birlikte gözlemlendiği “eklektik teori” bu eğilimlerden daha çok tutulan teori.

Başından beri sekülerleşmenin tanımı ile teorilerinin değerlendirilmesinde bir yanılgı olduğunu düşünmekteyim. Esasen sekülerleşme Batı dünyasının Hıristiyanlığın doğuşundan itibaren kendisine özel bazı koşulları dikkate alınmadan üzerinde analiz yapılan bir mesele hüviyetindedir. Tam da bu sebeple sorunu baştan itibaren kısaca ele alarak ilerlemek........

© Milat