Bugün insanlar farklı dertlerden mustarip olarak sürekli yakınmaktadırlar. Ekonomik, sosyal, siyasal, kültürel alanlarda detaylandırılabilecek bu sorunlara çoğunlukla teknik bir mesele olarak bakılmaktadır. Halbuki bugün giderek ağırlaşan sorunların önemli bir kısmı varoluşsal bir boyut taşımaktadır. İnsanlar ise bu sorunların temeline inmeden teknik olarak çözülebileceğini düşünmektedirler.

Osmanlı’nın son döneminden itibaren bir şekilde etkileşim içinde olduğumuz modernleşme sürecinde teori ve pratikler anlamında ciddi bir aktarım meydana gelmiştir. Bu aktarımlar birkaç bileşen etrafında belirginlik kazanmıştır. Öncelikle bu aktarımlar bir ihtiyacı gidermek üzere yapılmıştır. Osmanlı’nın Batı karşısında kendi durumunun farkındalığıyla yaptığı bu aktarımlar diğer yandan sorunları halletmeye yönelik hem teori hem de pratiği kapsamaktaydı.

Bu aktarımlar detaylara bakıldığında birkaç farklı boyutu görmek mümkündür. Birincisi, Osmanlı toprak kaybetmesi sebebiyle durumun farkındalığını yaşarken, kısa sürede teknolojik gelişme ve orduda reformasyon ile meseleyi halledeceğini düşünmüştü. İkincisi, topumun üst kesimleri Avrupa’dan ithal edilen lüks malları satın almaktaydı. Dolayısıyla toplumun üst kesimleri başta olmak üzere kılık, kıyafet, gündelik........

© Milat