Samimi Hatıralardaki Tarihî Hakikatler
Oğuzhan Cengiz’in 21. baskısı yapılan Kapıaltı kitabında kaleme aldığı samimi hatıralar, yakın tarihimizin gerçeklerini dile getiriyor.
Gazetemizdeki yazılarımı düzenli takip eden vefalı okuyucular, benim edebiyatı çok sevdiğimi bilir. Ama edebiyat türleri arasında da en çok aşina olduğum ‘hatırat’tır. Hatıralara niçin bu kadar muhabbet ediyorum acaba? Çünkü o yazılarda ve eserlerde, umumiyetle samimiyet vardır, yaşanmışlıklar anlatılır, pişmanlıklar dile getirilir. Bazen özeleştiri, bazen de savunmadır hatırat. Velhasıl her hatıra benim alakamı çeker. Mutlaka tamamını okurum. Tabii anı yazarken gerçeklerden sapan, başkasına iftira atan kirli kalemler de mevcut bu âlemde ne yazık ki. O menfi tipler, bahsimizden hariç. Biz iyi hatıra kitaplarından söz ediyoruz. Öbür karalamalar, sahiplerinin yüzlerini kızartan pespaye sayfalardır. Vefat edenlerin aleyhinde ispatlanamayan iddialarda bulunan bu tür yazıcılardan Cenabı Allah herkesi korusun.
Benim 1986’da yayımlanan ilk kitabım, Edebiyatçılarımızın Çocukluk Hatıraları’dır. Şükürler olsun ki sevilen bu kitap Millî Eğitim Bakanlığı’mız tarafından da öğretmenlere ve öğrencilere tavsiye edilmişti. 10. baskısı yapılan kitapta 70 şair ve yazarımızın unutamadıkları çocukluk hatıraları yer alıyor. Gazete yazılarımda ve bazı kitaplarımda hatıralara önem verdim. İki hikâye kitabım Sefertasıve Halim Selim Efendi, hikâye türünde kaleme aldığım hatıralardan oluşuyor. Tek çocuk romanım Yıldızlarla Uyumak ise çocukluk ve ilk gençlik yıllarımın hatıralarından müteşekkildir. Mesela “Sefertası” hikâyesinde, onlu yaşlarımda iken hayatta olan annemi ve babamı anlattım. Bu hikâye ve diğer metinler, okurlardan geniş ilgi gördü. Bence eli kalem tutan herkes, yazarlar, şairler, sanatkârlar, devlet adamları, mühim mevkilerde bulunmuş olan şahsiyetler hatıralarını mutlaka yazmalıdır. Zira bu hatıraları yeni nesiller okuyacak ve istifade edeceklerdir. Ben de hatıralarımı bu yıl yazmaya başladım. Nasip olursa, hayırlısıyla üç yıl içinde tamamlamayı düşünüyorum.
Yazar yayıncı Oğuzhan Cengiz’in hatıralarından oluşan Kapıaltı’nın 21. baskısını elimde. Bir hatıra kitabı için büyük bir başarı. Oğuzhan Cengiz, kitapta 12 Eylül döneminde Mamak’tan sonra en fazla Ülkücü’nün olduğu Malatya Cezaevi’nde yaşadıklarını anlatılıyor. Son derece samimi, akıcı ve sürükleyici bir üslup ile kaleme alınan hatıralar rahat bir şekilde okunuyor. Yazarın kardeşi Erhan Cengiz’in şehadeti ile ilgili yazdıkları okuru hüzünlendiriyor. Eser bir sorgulama, güçlü bir eleştiri. 12 Eylül cuntasını sarsıyor yazar. Sultan Abdülaziz’in hal’inden 15 Temmuz hain FETÖ darbe teşebbüsüne kadar bütün darbeler, kötülüktür, alçaklıktır. Devlete saldırı, millete ihanettir.Yanıkkale’den sonra bu kitap siyasi hatırat olarak kütüphanelerdeki müstesna yerini koruyor. Mehmed Âkif’in dediği gibi yazarın bütün hüneri ‘samimiyeti’. O kadar içten bir anlatımı var ki, kendinizi onunla birlikte zindanda hissediyorsunuz, onun gibi işkence karşısında acı çekiyor, ama onun kadar metin duruyorsunuz. Oğuzhan Cengiz hapishanenin resmini mükemmel çizmiş. Mahkûmlar arasındaki diyaloglar, sağ-sol gruplar, bütün baskılara rağmen terkedilmeyen namazlar ve ibadet… Yazar inançlı. Bu inancıyla her türlü kahra, mihnete göğüs geriyor. Metanet sahibi.
Yazar........
