Suç, toplum düzenini korumak amacıyla hukuk sistemi tarafından yasaklanan ve karşılığında yaptırım yani ceza öngörülen davranışlardır. Suç olgusu, aynı zamanda bireyin içinde yetiştiği çevre, aldığı eğitim ve maruz kaldığı deneyimlerle yakından ilişkili sosyal bir olgudur. Bu noktada çocuk kavramı, suça ilişkin değerlendirmelerde özel bir önem taşır. Çünkü çocuk, henüz gelişim sürecini tamamlamamış; kişilik, değer yargıları ve davranış kalıpları şekillenme aşamasında olan bir ferttir.

Bu sebeple çocukların suça yönelmesi, yetişkinlerden farklı olarak yalnızca bireysel bir tercih olarak değerlendirilemez. Çünkü bu durum; çoğu zaman aile, çevre, eğitim ve toplumsal şartların bir neticesi olarak ortaya çıkar.

Bir çocuğun dünyası, sandığımızdan çok daha sessiz ama bir o kadar da öğreticidir. Zira çocuk, kendisine söylenenlerden ziyade çevresinde olup bitenlerle ilgilenir. Evet çocuk için hayat; öğütlerle değil, görüp yaşadığı örneklerle şekillenir. Bundan dolayı şiddet ve suç, çoğu zaman doğuştan gelen bir eğilim değil; öğrenilen bir davranış olarak karşımıza çıkar.

Bilimsel çalışmalar da bunu açıkça ortaya koyuyor: Çocuklar, suça meyilli olarak doğmazlar. Aksine, içinde bulundukları sosyal çevrede bu davranışları öğrenmek zorunda kalırlar. Hadis-i şerifte buyuruldu ki; “Her çocuk İslâm fıtratı üzere doğar.” (Buhari) Yani yaratılıştaki mahiyeti........

© Milat