Anayasa Mahkemesi Başkanı Kadir Özkaya, geçen aylarda hafta İnönü Üniversitesi’nin akademik açılış töreninde yaptığı konuşmada gözleri dolarak, "Öyle bir yaşayalım ki, vakti geldiğinde Allah bizi kimsenin hakkıyla huzuruna çağırmasın. Hakimliğin bir tarafı nur, bir tarafı nar. Bu söze geldiğimde korkuyorum" dedi. Sesi titredi, boğazı düğümlendi, salonda sessizlik oldu, Sözlerinin ağırlığı, adaletin omuzlarda nasıl bir emanet olduğunu hatırlatıyordu. Madem öyle. Ben de bu samimi konuşmadan hareketle, uzun zamandır içimde sızısı hiç dinmeyen bir davayı, Yusuf Ziya Gümüşel Hoca’nın hikayesini yazmak istedim. Bu ülkede adalet, rüzgarın yönüyle savrulan sarsak bir siluet gibi artık. bir adım ileri gidiyor, iki adım geri çekiliyor. Kimin gölgesine vurduğu belli değil, Yusuf Ziya Hoca’nın hikayesi ağır, acı bu zamanın, bu ülkenin, bu yorgun adalet arayışının içinden unutulmuş bir isim. Ne tamamen anlatılan, ne tamamen duyulan, ama herkesin kendine göre yorumladığı bir sembol haline gelen bir isim Ülkemde davalar ikiye ayrılıyor. "Bizden olanın, bizden olmayanın davası" Hukuk, olması gereken büyük bir çınar gövdesi olmaktan çıkıp, rüzgarın estiği yöne eğilen ince bir dala dönüştü. bu dal kırıldığında, en çok altında sığınmaya çalışanların canı yanıyor. Yusuf Ziya........

© Milat