Bir memleket, nasıl kirlenir?

Bir milletin damarlarına, hücrelerine kadar nasıl işler bu pas?

Ne zaman başlar çürüme, ilk koku nerede duyulur?

Her sabah, İçişleri Bakanı'nın açıklamasıyla mı?

Bir medya manşetinde, bir yolsuzluk dosyasında mı?

Yoksa çoktan içimize işlemiş midir o kara leke, biz farkına varmadan?

Her sabah, bir başka yüzün maskesi düşüyor.

Bir iş adamı, bir sanatçı, bir belediye başkanı.

Kimi para uğruna haysiyetini, kimi hazzın peşinde insanlığını satmış.

İyilik de bulaşıcıdır, kötülük de.

Biz, kötülüğün salgın gibi yayıldığı bir çağda yaşıyoruz.

Birinin serveti dağ gibi yığılırken, ötekinin sofrasında ekmek küçülüyor.

Bu ülkede hırsızlık sadece kasadan çalınan değildir artık halkın umudunu, gençlerin inancını, insanların vicdanını da çalıyorlar.

Kirlenme yalnız sokakta, siyasette, manşetlerde değil kirlenme, sabah aynaya bakan insanın gözlerinde.

Çünkü biz, olan bitene alıştık.

Her yeni skandal bir öncekini unutturuyor, her çirkinlik bir sonrakine yer açıyor.

Böyle böyle toplum değil, vicdan çürüyor.

Bir belediye binasında, bir holdingde, hepsi aynı çarkın dişlisi olmuş.

Daha fazla kazanmak, daha fazla haz almak...

"Yeter" kelimesi silinmiş dillerinden.

Bir toplumun en büyük yoksulluğu, "yeter" demeyi unutmasıdır.

Yozlaşma bir günde olmaz.

Bir millet önce susarak kaybeder kendini.

Bir........

© Milat