Bu Kurban Bayramı'nda bir ayet kalbime her zamankinden farklı dokundu. "İşte o günleri biz insanlar arasında döndürür dururuz…" Yıllardır okuduğumuz bir ayet. Yüzlerce kez işittiğimiz bir hakikat. Bazı ayetler vardır, insanın hayatının belli zamanlarında yeniden konuşmaya başlar. Bu bayram da öyle oldu. Büyüklerimizi ziyaret ederken. Ellerini öperken. Bazılarının gözlerinin dolduğunu görünce. İnsan ayeti daha derinden anlıyor. Çünkü Allah gerçekten günleri döndürüyor. Çocukluğumuzda bayramlar hiç bitmeyecek gibi gelirdi. Evler kalabalıktı. Sofralar büyüktü. Büyüklerimizin gücü kuvveti yerindeydi. Sanki her şey hep olduğu gibi kalacakmış gibi. Fakat Allah günleri döndürür. Bir zamanlar bayram sabahı erkenden kalkıp büyüklerinin elini öpen çocuk, yıllar sonra kendi çocuklarının elini öptürdüğü yaşlara geliyor. Bir zamanlar anne babasının arkasından yürüyen evlat, gün gelir onların koluna giriyor. Bir zamanlar koşarak bayram ziyaretlerine giden insan, yıllar sonra kapının çalınmasını bekleyen tarafa dönüşüyor. Hayat gürültüyle değil, sessizce değişiyor. Bu bayram ziyaretlerinde bunu yeniden gördüm. Bazı büyüklerimiz eski bayramları anlattı. Kimisi çocukluğumuzdan bahsetti. Kimisi sadece yüzümüze baktı. Ama insan o bakışlarda bile yılların yükünü hissediyor. Çünkü yaşlılık yalnızca bedenin yorulması değildir. Biraz da hatıraların ağırlaşması. İnsan yaş aldıkça geride........

© Milat