Akademik hayatın en gururlu anı, amfilerde, koridorlarda emeklerine ve büyümelerine şahitlik ettiğiniz gençlerin hayata atılışını izlemektir. Kürsüden onlara bakarken, her birinin gözlerindeki ışık geleceğe dair umutlarımızı tazeler. Ancak bu hafta yüreğimize, tarifi imkânsız, simsiyah bir kor düştü. Pırıl pırıl, hayat dolu, güler yüzlü, neşeli öğrencim Yiğit Şan, mezuniyet cübbesini giymeye, hayallerine sarılmaya hazırlanırken, geçtiğimiz hafta sonu Büyükçekmece’de meydana gelen o feci trafik kazasında aramızdan koparılıp alındı.

Kelimeler boğazımda düğümleniyor. Mezuniyet heyecanını paylaşmayı beklerken, bugün arkasından bir veda yazısı yazıyor olmak bir eğitimci için sarsıcı bir imtihan. Ama bu sessiz kalabileceğimiz, acımızı sadece içimize gömüp geçiştirebileceğimiz bir yas değil. Çünkü Yiğit’in gidişi, ardında karanlıkta kalmaması gereken çok büyük soru işaretleri bıraktı. Yiğit’in arkadaşlarının ve........

© Milat