Mensubu olmakla müftehir olduğumuz medeniyetimiz tam bir meclisler medeniyetidir. İlim meclisleri, zikir meclisleri, istişare meclisleri, fikir meclisleri söz konusu meclisler deryasından sadece birkaç katre. Bu meclisler içinde öğle bir meclis var ki, adeta bütün meclislerin hasılası… İşte bu meclis sevenlerimizden ve sevdiklerimizden mürekkep dost meclisi. O meclis merdiveninin ilk basamağı sevgidir, saygıdır bir diğer basamağı, sadakattir o merdivende yürüyenleri yükselten ve vefa basamağıdır insanı o faziletli meclisin kapısının eşiğine götüren. O mecliste bütün mesafeler yok olur. Ne kadar duvar varsa gönüller arasında alayı yıkılır. Bütün rütbeler sökülür, gönül bahçelerine muhabbet çınarları dikilir.

İnsan kendine gelir o mecliste, kendini bilir, kendini bulur, hep kendinde kalır. Dost meclisi en az sevinçler kadar acılarında paylaşıldığı bir meclistir. Bu özelliğinden dolayı kıymetli, bu güzelliğinden dolayısıyla faziletlidir.

O mecliste tahakküm yoktur, tekebbürün esamesi bile okunmaz. O meclise tahammül ve teamül hakimdir. O mecliste insana, hayata, dünyaya ve eşyaya dair her şey bütün cepheleri ve veçheleri ile konuşulur. O mecliste hiç kimse birbirini muş gibi yaparak dinlemez. Hiç kimse hiç kimseyi yanlış anlamaz. Birkaç gün önce Fatih’te o........

© Milat