YAŞ-LA-NI-YO-RUZ
Altı yıl önce Darülaceze’nin tanıtım kitabını hazırlamak için davet edildiğimde sevinmiştim. İnceleyeceğim yapı çok özel bir müesseseydi. Sultan II. Abdulhamid Han’ın kurduğu, kendi kanunu olan, maaşlarının bağışlarla ödendiği yaklaşık 400 çalışanla 400 yaşlıya bakılan özerk bir kurumdu. Cumhurbaşkanı Erdoğan da buraya özel önem veriyor, sık sık ziyaret ediyordu.
Darülaceze’nin farkı, sadece yaşlılara değil kimsesiz çocuklara da bakmasıydı. Kuruluşunda sokaktan toplanan kimsesiz çocuklar eğitilip büyütülüyor, meslek sahibi yapılıyor, yabancı dil öğretiliyor, sonra da bir ustanın yarına verilerek sahiplendiriliyordu. Sistem mükemmel kurulmuş, tıkır tıkır işliyordu. Ta ki Cumhuriyet’te burası kendi hâline terk edilene kadar...
Mevcut başkanın yanı sıra Darülaceze Başkanlığı yahut Müdürlüğü yapmış herkesle görüşüp röportajlar yaptım. İcraatlarını öğrenip yazıya döktüm. İçlerinden biri vardı ki, neredeyse tüm hayatını bu kuruma adamıştı. İsmi Bülent Durgun’du. Hastane ve Sağlık Kurumları Yönetim Uzmanıydı. Darülaceze Müessese Müdür Yardımcılığı yapmıştı, konusuna oldukça........
