İnsan hissesine düşen ile yaşar. Elde edebildikleri ile ömrünü sürdürür. Nasiptir bunun adı. Ne erken ne geç gelir. Zamanında gelir.

Acelecidir insan. Sakin kalmak rahatlatır, geleni karşılamak huzur verir. Gelen de giden de nasiptir.

Ulaşılamayan ne varsa ya vakti gelmediği içindir ya da nasip olmayacağı içindir. Kanaat etmek, kabullenmek gerekir.

Ne gelirse yüce makamdandır. İtiraz değil, teslim olmak kurtarır. İnsanın yaşadıkları ile yaşayamadıkları arasındaki çizgisi bir bilinmezlik içerisinde süren bir yoldur, kaderdir bu.

Bir tohumun toprağa düşmesi… Vaktini bekler. Mevsimi gelecek ve tohum çıkacak. Güneş gerek. Yağmur gerek. Tüm bunlar fiili duadır, beklenir, olur ya da olmaz. Veren de alan da aynı kudrettir.

Nasip… Bir şeyin uygunluğu ile ilgili hâl. Çalışmak en güzel istemektir. Bazen çalışmak da yetmeyebilir. Farklı bir durum vardır. İnsanın idrakini aşar. Duvarın arkasını görememek gibi.

Her şey zamanla mukayyettir. Sabittir. Bunu parçalamak, öncesine veya sonrasına gitmek insanın gücünün yetmeyeceği durumdur. İşte her nasibin yani hissenin elde edilmesi, umulanın gerçekleşmesi böyledir.

Yaşananlar bazen erken düşen kar gibi şaşırtır. Bazen de çiçeklerin erken açması… İkisi de erkendir,........

© Milat