_Firavun Yalnızlığı_
Hatırla Musa ile Harun’u…Sırtlarında yün aba, ellerinde sopa,Yüklenip sözü omuzlarına;Gittiler...Mezarları bile gökyüzüne çıkanDev saraylar sakini Firavun’a…
Göklerden bir ses yankılandıİhtişamın kalbinde:
“Hakk’a teslim ol...Uy elçilerine"
Firavun baktı şöyleHallerine,Kılık kıyafetine,Bir de kendine!Seslendi milletine:
"Ey halkım bu ülke benim değil mi?Bu büyük saltanat...Şu altınızdan akan ırmak.Bir bakın hele?Bir yanda şu konuşmayı bilmez bir kekeme,Bir yanda ben...Olsaydı Allah'ın elçisi eğer,Üstüne atılmalı değil miydi altın bilezikler?Veya gelmeli değil miydi?Meleklerden bir heyetle?"
Mülkün sahibi olmaktıOnun tüm gücü.Bir zaman sonra toplayıp avanesiniHaykırdı kahredici bir sesle:Söyleyin..."Ben sizin en büyük rabbiniz değil miyim?"Bu sözü........
