“Tarık Buğra çok şey kaybetti; ulaşabileceği noktanın belki, çok altında kaldı; ama hiçbir Tarık Buğra, hiçbir Tarık Buğra’ya ihanet etmedi; hiçbiri, hiçbirini hiçbir şeye satmadı: Para için satmadı, ün için satmadı, politika için satmadı. Ve -sanırım- bunu dost bildi; düşman da bildi” diye ilkelerini belirtiyordu Romancı, hikâyeci, oyun ve fıkra yazarı, gazeteci Tarık Buğra( 2 Eylül 1918- 26 Şubat 1994); Türk Edebiyatı’nın büyük yıldızı.

“Soylu bir edebiyatçı olmanın ilk ve bırakılmaz şartı bağımsız bir kafaya sahip olmaktır; yani olaylara, meselelere ve insanlara, insan ilişkilerine peşin yargılara saplanmadan, objektif olarak bakabilmektir. Böyle bir tutumun -inanç ve çıkar guruplarının ağır bastığı bir ortamda- insana, özellikle de yazarlara düşman kazandırması önlenemez: Dürüstlüğün ve saf düşüncenin bedelidir bu. Çünkü bu bedel, her ne pahasına olursa olsun diyerek elde edilmiş ünün, etiketin, kısacası her çeşit kazancın bizi ödemek zorunda bırakacağı bedel kadar ağır ve onun gibi küçültücü değildir” diyordu “Düşman Kazanma Sanatı’nın önsözünde” (Tarık Buğra, Ötüken Yayınları, 2024, s. 13)

Bu uğurda yaman bedeller ödemişti. Sağ kesimlerce dahi yok sayılmış, mesela ekranlara çıkarılmamış, yalnızlaştırılmıştı. “… bir kalp krizi geçirerek hastaneye yattığı zaman, kendisini politikacıların hiç arayıp sormadığını, bir yazısında acı acı belirtmişti” (Mehmet Çınarlı, Sanatçı Dostlarım, Ötüken Yayınları, 1979, Sf. 135)

Ama ülküsü hedefleri uğruna savaşacaktı. Çetin yolun farkındaydı. 1975 yılında yazdığı “Savaşçı” şiirinde dediği gibi:

“Yolun ormana düşecek… balta girmemiş;

Tek karşılamaya, savmaya, savuşturmaya değil,

Karşı saldırıya da… hemencecik… ânında

Hazır olabilecek misin?

Tetikte, tetikte, tetikte

Ve gerilmiş yay gibi…hep.. kalabilecek misin?

Pusuların, sinsiliklerin, hilelerin

Ve dişlerin, pençelerin korkusu vardır;

Işık sızdırmayan kuşkuların,........

© Merhaba Haber