"Geliyor." diyorum. Kısılmış gözlerle doğaya baktığım, kulak verdiğim ve pür dikkat kesildiğim anlarda... Öyle söylüyorum. Geldiğini... "Daha var." diyorlar bir çırpıda onlar da. Onlar ki, laftan anlamazlar. Öyle ezbere, öyle kitabî konuşurlar gitsin işte. Ne olacak? Laf ola, beri gele. Sanki gelmekte olduğunu söylemişim gibi değil de, "Geldi işte, şimdi burada" demişim gibi. Zira detaylar ağır gelir, çoğuna. Hem, detaydan bile sayılmaz ki bu kadarı aslında. Denilenleri, o anlaşılması gayet kolay olan sözleri bile anlamazlar ki! Hele hele onun; baharın geldiğini hiç bilemezler kör duyargalarıyla esas, o açıkça varıp da ayan beyan gelmeden önce.

Ayak seslerini apaçık duyuyorum oysa onun. Yaklaşan adımlarının sesini... Yüzünü henüz seçip göremedim ama yerküre de yuvarlaktır zaten, ne yapalım? Hani bir geminin önce bacasını, ardından tamamını görürdük ya, ilkokul yıllarında... O hesap! Ki o da yeryüzünü ilgilendiriyor ve tüm bu coğrafyayı teşrif ediyor zaten. Bir, beni değil. Fakat benim gibi seven ve bekleyen var mıdır baharı, bilmem, bilemem!

Evet evet, tabii ki........

© Merhaba Haber