Lapa lapa yağan kar tanelerini seyretmek ne güzeldir değil mi? Keskin olmayan bir soğu ve güzel bir kar yağışı altında yürümeyi sevmeyen yoktur herhalde. Düşen her bir kar tanesini izleyip bazen de avuçlarının içine düşmesini görmek herkese neşe verir.

Tek tek mutluluk kaynağı ve sevinç olan kar taneleri birleşip de sokaklarda buza dönüştüğünde çekilmez bir çile olmaz mı? Hele insan boyunca kar yağan yerlerde kendine yol bulmak için temizlenmek zorunda olan karlar, aylarca beyaz esarete dönüşen yerlerde hastayı doktora yetiştirmeye çalışanlar vs. düşünüldüğünde o sevimli halleri artık gözümüzün önüne gelmez. Artık büyük bir sorundur. Hele bir de sorunlar yumağı gibi büyüyüp birbirini iten büyük bir güçle çığ haline dönüşmüşse etrafı yıkar geçer.

Şimdi konumuz gerçekten kar ve çığ değil elbette. Bu sadece bir metafor. Ne anlatmak istediğimize gelince tabi ki yine çocuklar ve yanlış eğitimler.

Karın sevimli halleri olarak anlattığımız küçük bir çocuğun hareketleridir. Küçücük bir çocukken yaptığı yaramazlıklar, şımarıklıklar, bazen de sınırı aşan tavırlar bize çok sevimli gelebilir. Ancak........

© Medya Siyaset