Dünyanın ekonomik yapısında hep var olmakla beraber, 2. Dünya Savaşı’ndan sonra iyice belirginleşen; gelişmiş ülkeler, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler, geri kalmış ya da üçüncü dünya ülkeleri de denen toplumlar biçimindeki küresel ekonomik hiyerarşi olgusu günümüzde de aynı şekilde, belki daha da keskinleşmiş bir halde sürmekte.

Gelişmiş zengin ülkelerin merkezini, az gelişmiş ve geri kalmış ülkelerin ise çevresini oluşturdukları mevcut ekonomik sistem, kendisini sürdürmesini ve yeniden üretmesini sağlayan mekanizmaları özenle işler vaziyette tutmakta ve yarattığı merkezkaç etkisiyle, çevre ülkelerinin merkezin sınırlarını zorlamalarına izin vermemekte, onları sürekli merkezin dışına doğru itmektedir.

Geri kalmış ve gelişmekte olan ülkeleri gelişmiş olanlar karşısında astlaştıran, tepede karar verici konumda kalarak getireceği eşsiz avantajlardan yararlanmayı sürdürmek isteyen merkez, işte bu ayrıcalıklı konumunu her ne pahasına olursa olsun devam ettirme gayretindedir.

Ekonomik gücün askeri ve dolayısıyla siyasi gücü peşi sıra getireceğini iyi bilen ekonomik merkez, yatay bir ekonomik sistemin ve bunun yaratacağı çok merkezliliğin, mevcut durumu ortadan kaldıracağını gördüğü içindir ki, statükonun........

© Medya Günlüğü