Düşman kazanırsa, ölüler bile güvende olmayacak. Ve bu düşman kazanmaktan hiç vazgeçmedi.

                                          Walter Benjamin, Tarih Üzerine Tezler

Katliam yasası ikinci yılına girdi ve hepimiz derin bir mutsuzluk içindeyiz: Köpekleri koruyamadık!

Geçtiğimiz günlerde İçişleri Bakanlığı’nın açıkladığı verilere göre sokakta yaşayan köpeklerin yüzde 97’si toplandı. Bunların barınaklara alındığı iddia edilse de bizler barınakların ölüm anlamına geldiğini çok iyi biliyoruz. Bu yazı, hem kişisel olarak böyle bir yükle ne yapabileceğimin bir hesaplaşması, hem de bundan kolektif bir şekilde nasıl bir sonuç çıkarabileceğimizin tartışması olarak kaleme alınıyor.

Köpekleri koruyamadığımız duygusu katliam yasasına karşı mücadele eden herkes için çok ağır bir duygu. Hangi aktivistle, gönüllüyle, beslemeciyle, hayvan kurtarıcısıyla karşılaşsam acı içinde. Bu acıya ağır bir umutsuzluk da eşlik ediyor. Maalesef umutsuzluğun getirisi de mücadeleden uzaklaşmak oluyor.

Oysa umutsuzluğa teslim olduğumuzda katliam yasasının uygulama alanı an be an daha da genişliyor. Biz umutsuzluğa teslim olduk diye sokakta yaşayan hayvanlara dönük şiddeti kışkırtan GÜSODER gibi örgütler ve şiddeti bire bir uygulayanlar nefrete ara vermiyor.

Bunun son örneğini kedilerin hedef gösterilmeye başlamasıyla gördük, görmeye devam ediyoruz. Köpekleri hedef alan şiddet, domuzlardan martılara, insanlardan yaban hayatının kendisine dek uzandı. Tam da bu yüzden asla geri adım atmamak gereken bir noktadayız.

Burjuva uygarlığının içine gömülü bir tehdit

20. yüzyılın en etkileyici Marksist düşünürlerinden biri olan Walter Benjamin, “Tarih Üzerine Tezler”[1] isimli denemesinde tam da umutsuzluğun üzerimize bir heyula gibi çöktüğü günlerde direnişin olanaklarını aramıştır. Bunu yaparken bugün sokakta yaşayan hayvanlara ilişkin pek çok ipucunu da Benjamin’in metninde bulmak mümkündür.

Bugün bizlere “medeni ülkelerin hiçbirinde sokak köpeği bulamazsınız” diye bağırıp duruyorlar. Bu doğru, “medeni” diye adlandırılan ve çoğunlukla tarihleri sömürgeciliğin, köleciliğin tarihi üzerinden yükselmiş kapitalist batı ülkelerinin neredeyse hiçbirinde sokakta köpek yoktur. Yok edilmişlerdir çünkü. Benjamin, kapitalizmin bu sanki sürekli “ileri” gidiyormuşçasına “medenileşme” tavrını çok açık bir şekilde yüzlerine vurur: “Hiçbir kültür ürünü yoktur ki, aynı zamanda bir barbarlık belgesi olmasın”.

Benjamin, Almanya’da doğan bir Yahudi olarak döneminin en korkunç gerçeğiyle faşizmle hesaplaşmaya çalışıyordu. Faşizmi öylesine ortaya çıkmış bir anomali olarak değil, kapitalist modernleşmenin ve burjuva uygarlığının içinde gömülü olan bir tehdit olarak görüyordu. İşte bu yüzden Benjamin’in 1940’ta, faşizmin tüm Avrupa’yı sardığı o zamanlarda formüle ettiği ilkeler, bugün sokak........

© marksist.org