Amerika Birleşik Devletleri ile İran arasındaki çatışmaların tırmanmasının basit bir nedeni var: Donald Trump, yenilgiyi zafere dönüştürmeye çalışıyor. İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun kendisini ikna etmesine izin vererek 28 Şubat’ta İran’a yönelik ortak bir saldırı başlattı. Çünkü bunun çocuk oyuncağı olacağını hayal ediyordu.

Daha açık ifade etmek gerekirse bu saldırı; 3 Ocak’ta Venezuela’nın başkenti Karakas’a düzenlenen korsan baskınının bir tekrarı olacaktı. ABD özel kuvvetleri, Venezuela Başkanı Nicolás Maduro ve eşi Cilia Flores’i yakalayıp alelacele New York’taki bir hapishaneye götürmüştü. Maduro’nun Başkan Yardımcısı Delcy Rodriguez ise uysal bir yedek olduğunu kanıtladı.

Sonuç mu? New York Times’a göre, ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, WhatsApp üzerinden Rodriguez’e sürekli emirler yağdırarak “fiilen Venezuela’nın genel valisi haline geldi.” Gazete, durumu şöyle özetliyor: “ABD Hazinesi, Venezuela’nın ihracat gelirlerinin büyük kısmını teslim alıyor, ardından bunu ülkenin bankacılık sistemi aracılığıyla Venezuela’ya dağıtıyor; bu ilişki, ebeveynlerin çocuklarına harçlık vermesine benziyor.”

Trump, savaşın ilk saatlerinde dini lider Ali Hamaney ve üst düzey generallerinin katledilmesinin, İran’ı Trump yönetiminin ellerine teslim edeceğini ve Washington’ın küresel enerji akışları üzerindeki kontrolünü daha da sıkılaştıracağını safça ahayal etmişti. Ancak İran’ın yeni liderleri, Rodriguez gibi boyun eğmek yerine, sahip oldukları muazzam hassas vuruş yeteneklerini kullanarak bölge genelindeki ABD üslerini ateşe verdi, Washington’ın........

© marksist.org