Her Washington yönetimi, ABD emperyalizminin önceliklerini belirleyen kendi NSS’sini yayınlar. En çarpıcı olanlardan biri Eylül 2002’de Irak’ın işgalinden bir gün önce yayınlanan George W. Bush’un stratejisiydi. ABD egemen sınıfı Soğuk Savaş’ı kazanmıştı ve bu strateji onun, Pentagon’un askerî gücünün desteklediği neoliberal kapitalizmi küreselleştirme arayışındaki özgüvenini taşıyordu.

Bush’un NSS’si ABD’yi “Ulusal başarı için tek sürdürülebilir model: Özgürlük, demokrasi ve serbest girişim” olarak övdü; Rusya ve Çin’i uyardı: “Büyük güçler arasındaki rekabetin eski kalıplarının yeniden canlanma olasılığına dikkat ediyoruz.”

Bush’un Irak ve Afganistan’daki yenilgisi, Barack Obama ve Joe Biden’ın daha sonraki demokratik yönetimlerini ABD’nin askerî gücünü doğrudan kullanma konusunda çok daha temkinli hale getirdi. Ancak Biden de “demokrasi” ile “otokrasi” arasında küresel bir mücadele olduğunu ilan ederken Bush kadar sert bir tavır sergiledi.

Yeni NSS çok farklı. Trump’ın “Bu belge, Amerika’nın, insanlık tarihinin en büyük ve en başarılı ülkesi ve yeryüzünde özgürlüğün vatanı olmaya devam etmesini sağlayacak bir yol haritasıdır” diye övünmesiyle başlıyor, “Ancak Amerika Birleşik Devletleri, kendisi için talihsiz bir kavram olan küresel hâkimiyeti reddediyor” diye devam ediyor. Orta Doğu ile ilgili bölümde, Trump’ın “Amerika’nın, bu ülkeleri, özellikle de Körfez monarşilerini, geleneklerini ve tarihî yönetim biçimlerini terk........

© marksist.org