AI voor ons bedrijf? We nemen een stagiair
AI voor ons bedrijf? We nemen een stagiair
Een stagiair met ChatGPT is geen AI-strategie. Net zoals een stagiair met een Twitter-account in 2011 geen socialmediastrategie was.
In 2011 schreef ik op Marketingfacts een blog met de titel: Social media voor ons bedrijf? We nemen een stagiair.
Het blog is ondertussen zo oud dat de statistieken niet meer beschikbaar zijn, maar het werd destijds mijn best gelezen blog ooit.
Niet omdat het zo ingewikkeld was. Juist niet. Het raakte een zenuw omdat veel organisaties precies dát deden. Social media werd belangrijker. Klanten, medewerkers, sollicitanten en journalisten zaten ineens op LinkedIn, Twitter, Facebook en YouTube. De buitenwereld veranderde zichtbaar, maar intern was er nog weinig kennis, weinig eigenaarschap en vooral weinig zin om er echt tijd en geld in te steken.
Dus kwam de praktische oplossing: We nemen een stagiair.
Want die is jong. Die snapt social media. Die zit zelf ook op Facebook. Die kan dat er wel even bij doen. Vijftien jaar later zie ik hetzelfde patroon opnieuw ontstaan. Alleen heet het nu geen social media meer. Het heet AI.
Organisaties voelen dat ze iets moeten met ChatGPT, Copilot, Gemini, Claude, agents, beeldgeneratie, automatisering en al die andere AI-toepassingen die inmiddels over elkaar heen buitelen. Er wordt over gesproken in directiekamers. In marketingteams. Bij HR. Bij sales. Bij IT. Iedereen voelt dat er iets verandert.
Maar wat doen veel organisaties vervolgens? Ze kijken om zich heen, zien een jonge medewerker of stagiair die handig is met ChatGPT en denken: mooi, die kan onze AI wel oppakken.
En daar begint het probleem.
Niet omdat stagiaires niets kunnen. Integendeel. Veel studenten en jonge professionals gebruiken AI al veel intensiever dan hun managers. Ze experimenteren, proberen tools uit, schrijven sneller, maken beelden, bouwen presentaties en automatiseren kleine taken. Daar zit energie. Nieuwsgierigheid. Snelheid.
Maar AI gebruiken is iets anders dan AI verantwoord inzetten in een organisatie. Een stagiair met ChatGPT is geen AI-strategie. Net zoals een stagiair met een Twitter-account in 2011 geen socialmediastrategie was.
In 2011 deden bedrijven dit met social media
Terug naar 2011. Social media was toen voor veel organisaties nog iets vaags. Iets nieuws. Iets waar “de jeugd” handig mee was. Bedrijven zagen dat klanten online praatten over merken, producten, klachten, ervaringen en vacatures, maar intern was er vaak nog geen duidelijk plan.
Wie moest er eigenlijk verantwoordelijk zijn? Marketing? Communicatie? HR? Sales? Klantenservice? De directie?
Omdat niemand het echt wist, werd het vaak ergens laag in de organisatie neergelegd. Of tijdelijk. Of goedkoop. En dan kwam de stagiair in beeld. Die mocht een Facebookpagina aanmaken. Een Twitteraccount beheren. Een paar berichten plaatsen. Misschien een Hyvespagina bijhouden. Later kwam daar LinkedIn bij. Het voelde als vooruitgang, want er gebeurde in elk geval iets. Maar het echte vraagstuk werd daarmee niet opgelost.
Want social media ging nooit alleen over berichten plaatsen. Het ging over zichtbaarheid. Reputatie. Klantcontact. Employer branding. Sales. Service. Crisiscommunicatie. Tone of voice. Interne afstemming. Mandaat. En vooral: durven deelnemen aan een gesprek dat al buiten je organisatie plaatsvond.
Dat kon je niet oplossen door iemand jong en handig achter een toetsenbord te zetten. De stagiair was niet het probleem. Die deed vaak gewoon zijn best. Het probleem was dat organisaties een strategische verandering behandelden als een uitvoerend klusje. En precies dat zie ik nu opnieuw gebeuren.
Nu gebeurt hetzelfde met AI
Vervang in dat verhaal social media door AI en je ziet hetzelfde patroon. Organisaties voelen dat AI belangrijk wordt, maar weten........
