Çocukluğumda pazar yerlerinde hamallar vardı. Cüssesine göre küfesi büyük ya da küçük olurdu. Pazarda alışveriş yapanların çoğu kadınlardı. Aldıkları sebze, meyve, erzak ve diğer ihtiyaçlarını hamallara taşıtırlardı. Hamallar işlerini iyi bilirlerdi. Küfeyi nasıl yerleştireceklerini, hangi ürünü nereye koyacaklarını adeta ustalıkla hesaplarlardı. Ezilecek olanlar üst kısımlara, daha dayanıklı olanlar küfenin altlarına yerleştirilirdi. Daha sonra küfe, şimdilerde kullandığımız sırt çantaları misali, iki kol taşıma atkısına geçirilir ve hamalın sırtına alınırdı. Önde küfenin sahibi, yani pazarda alışveriş yapan kişi; arkada ise küfeyi sırtlayan hamal… Ağırlığa ve gidilecek yere göre hamalın vücudu adeta şekil alırdı. Yük ağır ve gidilecek yer yokuşsa vücut iki büklüm olur, yük daha hafifse daha dik bir şekilde yürünürdü. Bazen alınanların çokluğundan dolayı iki hamal tutulurdu. Tabii bu da mahallede ağızdan ağıza........

© Manisa Meydan Gazetesi