Virea A dedicatoria do Día das Letras Galegas a Begoña Caamaño non constitúe un simple exercicio de xustiza póstuma ou un protocolo de gratitude institucional. Estamos diante da consagración dunha das operacións literarias máis densas, audaces e politicamente transformadoras da nosa narrativa contemporánea. Interrompido o seu legado por un pasamento prematuro, Caamaño, porén, realizou un exercicio de alta cirurxía textual sobre os alicerces míticos da cultura occidental, demostrando que a lingua galega posúe a maioría de idade e a plasticidade conceptual necesarias para reescribir a Homero e á materia de Bretaña dende unha matriz de noso, atlántica e radicalmente liberadora.

As súas dúas únicas novelas, Circe ou o pracer do azul (2009) e Morgana en Esmelle (2012), configuran un díptico onde o mito deixa de ser un fado inmutábel ou un instrumento de opresión patriarcal para se converter nun parlamento ético. Caamaño non opera na........

© La Región