Nacín en Cirimido, un pobo italiano de interior situado nunha chaira rodeada de montañas -algo parecido á Baixa Limia- e de pequeno, ir ao camping da costa rochosa de Liguria significaba basicamente verán. Se tivese que describir un día daqueles, sería fácil. Todo era luminoso, extraordinariamente novo, sinxelo e fabuloso á vez.

Hoxe resúltame complicado encadrar un día ideal estival. ‘È un mondo difficile’ diría Tonino Carotone. Vivo, como moitos de vós, en espazos pechados e diante dunha pantalla -sexa dun ordenador, dun cinema, dun televisor ou dun móbil- case todo o ano. Máis aló das rodaxes, das esporádicas viaxes a eventos, mercados ou festivais, inmerso na rutina do traballo cústame diferenciar entre os días de primavera, outono, inverno, e incluso verán.

Sei por certo, despois de moitos anos no audiovisual que, xunto co Nadal, o verán é o período máis representado polo cinema. A luz permite gravar sen especiais problemas climatolóxicos – eu tamén gravei bastante nesta época. Ademais as vacacións rompen coa cotiandade. É máis doado contar historias que viaxan fora do ordinario, e hai cineastas como Eric Rohmer que elixiron esta época do ano como o plató ideal.

Se hai algo que comparten todos estes cineastas -e moitos máis- é a sinxeleza que caracteriza os seus días estivais

Pero cal........

© La Región