Hai unha tentación moi humana: crer que, se estamos atentos abondo, se consumimos toda a información posible, imos conseguir ter a realidade baixo control. Mais a vida -e tamén a convivencia- sempre nos lembra o mesmo: non todo depende de nós. Aceptalo non é resignarse; é exercer responsabilidade, equilibrio e tamén unha forma de coidar o noso benestar psicolóxico colectivo.

Nestes días de frío e choiva persistente, tamén se nos move algo por dentro. Sabemos que o mal tempo pode afectar ao estado de ánimo e provocar unha certa oscilación emocional. Non é depresión, que vai por outros camiños, pero si unha baixada de enerxía que pode influír na maneira en que percibimos o que nos rodea. E cando o ánimo baixa, tamén pode alterarse a nosa percepción de seguridade.

Aquí entra unha distinción fundamental: seguridade obxectiva e seguridade subxectiva. A primeira mídese con datos: número de delitos, taxas por habitante, evolución anual. A segunda constrúese co que sentimos: tranquilidade, confianza ou inquietude. Ambas son reais, pero non sempre coinciden.

No caso de Ourense, a seguridade........

© La Región