Er amic CA, qu’ei un navegant expèrt des hilats sociaus, tostemp tròbe causes interessantes e se pense que me pòden interessar me les mane. L’ac agraïsqui, tròbe informacions que daurissen era mia curiositat. Era darrèra a estat un article que reflexione sus era lengua ara fin dera Edat Mieja. Er article “En quina llengua parlava Jaume I” hè ua suposicion de qu’era prumèra lengua de Jaime I deuec d’èster er occitan. Es dus prumèrs ans dera sua vida eth Rei les passèc ath cant de sa mare, Maria de Montpelhièr, de parla abituau er occitan. Ath delà Aspàreg de la Barca, de parla occitana e oncle sòn, siguec eth tutor. E totun, Jaime I siguec cambiat de famílies e passèc per relacions en francés, en aragonés, en catalan… Però qué en sabem dera lengua d’aqueri ans?

Quan es romans anèren desapareishent d’aguestes tèrres era lengua perdec era unitat. Eth pòble anaue transformant era lengua latina, per efècte des influéncies exteriores o simplament per un procès de moviments intèrns, e a niveùs oraus se constituïc un desorde e ua lengua pòc unificada, ua lengua qu’a sigut qualificada de “latin corrupte”. Però laguens d’aqueth desorde, e provocat per eth madeish, neishec ua propòsta poetica, un besonh d’unitat literària que........

© La Mañana