Kime göre, neye göre?

“Aslan zararsızdır, oysa tavuklar ve ördekler çok tehlikeli hayvanlardır” dedi bir solucan çocuklarına.

Bertrand Russell’a atfedilen bu söz, önyargılarımızı çok güzel yansıtmıyor mu? Bir olay ya da kişi hakkındaki fikrimiz, nereden baktığımıza, içinde bulunduğumuz koşullara ve o sırada yaşadıklarımıza göre değişmiyor mu?

Yanılgı, kendi yaşadıklarımızı herkes için geçerli kabul ettiğimizde başlıyor.

Bize karşı anlayışlı olan birinin başkasına ne kadar acımasız davranabildiğini görüyoruz. Yine de bunu kabul etmekte zorlanıyoruz. Çünkü bir insanı tanıdığımıza inanınca onun hakkında yanılmış olabileceğimizi düşünmek istemiyoruz.

Bize gülümseyeni iyi, işimizi kolaylaştıranı anlayışlı, sözümüzü dinleyeni uyumlu buluyoruz. Başkalarına nasıl davrandıklarıyla pek ilgilenmiyoruz.

Üstelik çoğu zaman “iyi insan” derken bize iyi davranan insanı kastediyoruz.

Oysa herkesin koşulları, karşılaştığı insanlar ve gördüğü davranışlar farklı.

Kendi başımıza gelmeyince anlatılanları abartılı buluyoruz. Dünyayı kendi hayatımızdan ibaret sanıyor, görmediğimiz haksızlığı yok........

© Korkusuz