Konya’da doğup büyüseniz de, bu şehre dışarıdan bir seyyah olarak gelseniz de yolunuz mutlaka bir gün Meram’a düşer. Bugün kafe seslerinin, modern ritimlerin arasında baki kalan o yeşil doku, aslında Selçuklu’dan beri bu şehrin ruhunu dinlendirdiği, kalbini arındırdığı manevi bir sığınaktır. Meram, Konya için sadece bir mesire alanı değil; Hz. Mevlâna’nın ilahi aşkla harmanladığı, Mesnevî’nin beyitlerine ilham olan kutlu bir coğrafyadır. 

Eflâkî’nin Âriflerin Menkıbeleri adlı meşhur eserinde anlatılır; Hz. Pir, özellikle o sıcak yaz gecelerinde müridlerini ve dostlarını yanına alır, Meram’ın bülbül sesleriyle bezeli bağlarına çekilirdi. Çelebi Hüsameddin’in Meram’daki bağ evinde seher vakitlerine kadar zikir meclisleri kurulur, ilahi aşkın coşkusu göğe yükselirdi. Öyle ki Mevlâna, tabiatın bu ihtişamına, Meram’ın suyuna ve yeşiline kelimelerin ötesinde bir aşk beslerdi. İşte tam da o gecelerde, Meram’ın en yüksek yamacındaki minik bir kulübeden, vadiye doğru süzülen gizemli bir ses yükselirdi: Bir rebabın (veya neyin) yürek tırmalayan........

© Konya'nın Sesi