Cuma günü. Radyo açık.

Kıbrıs Türk Cemaat lideri Rauf Denktaş konuşuyor. Gördüğü rüyayı anlatıyor. Rüyasında karşısında Atatürk:

“Konjonktüre dikkat et, Denktaş.”

O günden sonra “konjonktür” bu adada sıradan bir kelime değildir. Rüyayla kutsanmış, tarihsel otoriteyle mühürlenmiş bir kelime. Sonraki elli yıl boyunca “bekleyin” demenin başka bir yolu olur. Aynı kelime. Anlamı tersine döner; otoritesi kalır.

Sivas’ta konjonktürü dinlemeyen adam, bu adanın rüyasında “konjonktür” tembihlemektedir. Konjonktür mandadan yanayken “kabul olunamaz” diyen Atatürk, Denktaş’ın rüyasında ihtiyat hocasıdır.

Ama iklim yalnız rüyaları yazmaz. Neye baktığımızı da belirler.

1990’larda Türkiye’deydim. Magazin her yerdeydi. Televizyonda, gazetelerde, sokakta. Kim kiminle, kim nereye gitti, kim ne giydi. Bir süre sonra bunları okumak için magazin sayfasını açmanız gerekmez. Refleks yerleşir. Dünya önünüze geldiğinde neye bakacağınızı artık bilirsiniz.

Sonra İngiltere’ye taşındım. Daily Mail manşetlerini gördüm. Aynı refleks.

Bazen hayal ederim: Magazin editörü olsam manşeti nasıl atardım?

Homeros, Cassandra’yı altın Afrodit’e benzetir. Manşet hazır:

“Aphrodite Met Her Match!”

“Afrodit’in Tahtı Sallanıyor!”

Afrodit kıyameti koparırdı tabii. Kavga büyürdü. Sayfalar dolardı.

Bu arada Truva yanardı.

Ama Cassandra kim? Truva Kralı Priamos’un kızı. Sonraki Yunan geleneğinde Apollon ona kehanet gücü verir. Cassandra onu reddedince Apollon verdiği gücü geri alamaz, ama bir lanet ekler: Cassandra doğruyu söyleyecek, kimse inanmayacak.

Ve öyle olur. Truva’nın düşeceğini söyler, dinlemezler. Tahta at konusunda uyarır, dinlemezler. Truva yanar. Tam da onun söylediği gibi yanar.

Cassandra’nın trajedisi yanılmış olması değildir. Haklı olup kimsenin bakmamasıdır.

Cassandra’nın kaderini hep Kıbrıs Türk sol aydınının kaderine benzetmişimdir. Söylediler. “Bu gidiş doğru değil,”........

© Kıbrıs Postası