Çok konu oldu, herkes kendince konuştu, yorum yaptı, değerlendirdi.

Dünyanın neresinde olursa, olsun, hiçbir insanın, hiçbir sebeple hayatını kaybetmesini istemem, buna yüreğim, kalbim dayanmaz.

Önce insan hayatı, insan önce neyi, neden yaptığını, ne sonuç beklediğini iyi bilmeli, sorumlu davranmalı.

İşte yaşanan olaylar, yıllar geçse de unutulmuyor, insanlar, toplumlar arasında nefreti, kötülüğü körüklüyor.

Her insana üzüldüm, umarım başkaları da her insanın hayatını kaybetmesine üzülür.

Geçtiğimiz haftalarda bolca konu olan, yıllar öncesine dayanan, sınır olayları ve hayatını kaybeden iki Rum genci, bununla bağlantılı olarak, katledilen suçsuz bir Türk genci, Allahverdi Kılıç.

Ailesiyle, abisi Yaşar Kılıç’la, yıllar öncesinde yaptığım söyleşiyi, ölümünün otuzuncu yılında bir kez daha paylaşıyorum.

İşte acılı abi, Yaşar Kılıç’ın anlattıkları;

“Kavganın sonu yok. İşte benim kardeşim öldü, gitti. Ateş kimseyi yakmaz, ateş sadece düştüğü yeri yakar. Annemin psikolojisi bozuldu. Aklını yitirdi. Böyle vefat etti.

Allahverdi........

© Kıbrıs Postası