Kıbrıslılık Kimliği: Solculuğun Ön Şartı mı, Yeni Bir Tarihsel Kimlik Kurgusu mu?

Kıbrıslılık kimliğinin Kıbrıs Sorunu’na bakış açılarımızı nasıl şartlandırıp belli bir şablon yarattığı hususunu deşmeye devam edelim. Tufan Hocamız yazmış olduğu kitapta Kıbrıslılık kimliği noktasında şunları söylemişti:

“Yer yer naifleşse de, her durumda solun değerlerinden hareketle son derece meşru kabul edilebilecek ihtiyaçlardan doğan bu kimlik arayışı, hedefleri açısından kuşkusuz hümanist, enternasyonalist ve Fransız Devrimi’nin dayanışmacı yanına vurgu yapmak adına kardeşlikçi bir girişimdir.”

Kıbrıslılık kimliği neden ille de solculuğun ve bu ideallere varmanın ön şartlarından olsun ki? Solculuğun evrensel değerleri ve olmazsa olmazları bellidir: Toplumsal ve sosyoekonomik adalet, insan hakları, özgürlükçü demokrasi, kardeşlik ve çoğulculuk.

Peki, neden Kıbrıslılık kimliği ille de solculuğun, enternasyonalistliğin ve hele hele Fransız Devrimi’nin dayanışmacı yanına vurgu yapmak adına kardeşlikçi bir girişim olsun ki?

Kıbrıslı Türklerin Tarihsel Mücadelesi ve Kıbrıslılık Üzerinden Kurgulanan Solun Görmezden Geldiği Hafıza

Vurgulamak gerekir ki Kıbrıslı Türklerin tarihinde “Türklük” olgusu, Türkiye Kemalist Tek Parti döneminden çok farklı olarak, Kormacit’teki Maronitleri Türkleştirmek için kullanılmamış; aksine, Rum milliyetçiliğinin baskılarına karşı var olmak ve onlara karşı eşit olmak için kullanılmıştır. Bu, elbette Kıbrıs’ta gelişen Türkçülük akımının demokratik sorunsalları olmadığı anlamına gelmez. Kıbrıs’taki millî mücadele akımı, demokrasi nosyonu açısından son derece fakir ve yer yer nefret soluyan bir geleneğe de sahiptir.

Burada altını çizmek istediğim husus, Sayın Erhürman da Sayın Akıncı da “Kıbrıslı Türkler adada azınlık değil, eşit kurucu ortaktırlar” derken ister istemez pek fazla dile getirmek istemedikleri millî mücadeleden veya “Türklükten” bahsetmektedirler.........

© Kıbrıs Postası