menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

SUYUNUZ MU EKSİK, ÇİÇEĞİNİZ Mİ GERÇEK DEĞİL?

17 0
26.10.2026

Geçenlerde bir kafede oturuyordum. Yan masada genç bir kız, arkadaşına ilişkisinden söz ediyordu. Anlamaya çalışıyor, bekliyor, kırılıyor; yine de biraz daha çabalarsa bir şeylerin değişeceğini umuyordu.

Genç, tatlı, naif bir kızdı. Anlatırken hâlâ bir şeylerin düzelebileceğine inanması, o incinmiş hâlinin içindeki masumiyet, içimi cızlatıyordu.

Belki de onun henüz bilmediği bazı kırgınlıkları kendi hayatımdan tanıyor olmak tuhaf geldi bana.

Bir zamanlar ben de önündeki yolları bilmeden, iyi niyetinin kendini koruyacağına inanarak yürüyen bir genç kızdım.

Onu dinlerken ilk gençlik yıllarıma döndüm. Bugüne kadar iyi niyetimin kaç kez harcandığını, bazı yerlerde gereğinden fazla kaldığımı düşündüm. Sevdiğim insanları gözümde olduklarından daha iyi bir yere koymak için ne çok çabaladığımı hatırladım.

Biraz daha anlayış gösterirsem, biraz daha sabredersem her şeyin yoluna gireceğini sandığım zamanları…

O genç kıza bakarken, gençliğin neşesini, önünde ne olduğunu bilmemenin endişesine karışan o tatlı heyecanı da hissettim.

Sonra kendime döndüm. Yılların deneyimi ile artık birçok konuda, birçok şeyi çok net görebiliyor, insanların niyetini çok erken fark ediyor, soğukkanlı ve akılcı kararlar verebiliyorum; yine de o günlerdeki kadar hesapsızca umutlanmayı ve heyecanlanmayı özlüyordum.

İnsanlar arasında görünmez bağlar olduğuna inanırım. O bağların küçük bir çağrışımla harekete geçeceğine de… Hiç tanımadığım o kıza karşı içimde bir şefkat uyanıyor.

Belki de ona duyduğum şefkatin içinde, yıllar önce kendime duyamadığım şefkat de var.

Genç kız hayatının henüz çok başında. Önünde kim bilir daha kaç karşılaşma, kaç yol ayrımı var.

Daha........

© Kıbrıs Gazetesi