Hayatta önümüze konulan pek çok “iyi” vardır. İyi bir iş, iyi bir evlilik, iyi bir çevre, iyi bir gelecek, iyi bir insan olma hâli… Üstelik bunların çoğu, daha ne istediğimizi anlayamadan başkaları tarafından tarif edilmiştir. Neyi seçersek mutlu olmamız gerektiği, hangi yolda yürürsek başarılı sayılacağımız, nerede kalırsak vefalı, nereden gidersek bencil olacağımız söylenmiştir. Fakat dışarıdan bakıldığında iyi görünen her şey, insanın içine iyi gelmez. Bazen herkesin imrendiği bir hayatın içinde insanın ruhu daralır. Bazen “Kaçırma, böyle bir fırsat bir daha gelmez” denilen şey ağır bir yüke dönüşür. Bazen de doğru insan, doğru iş, doğru şehir denilen yerde kişi kendini giderek daha yanlış hissetmeye başlar. Çünkü bir şeyin iyi olmasıyla, size iyi gelmesi aynı şey değildir.

Başkalarının “iyi”siyle Yaşamak

İnsan çoğu zaman kendi ihtiyacını değil, çevresinin onayını seçer. Ayıp olmasın diye kalır, yanlış anlaşılmasın diye susar, nankör görünmemek için istemediği yükleri taşır. Sonra da bütün koşulları “iyi” olduğu hâlde neden mutsuz olduğunu anlayamaz. Oysa mutsuzluk her zaman sahip olunanların kıymetini bilmemek değildir. Bazen insanın kendi gerçeğine uzun süre sırtını dönmesidir. Psikolog........

© Kıbrıs Gazetesi