“İlişkiler sürüp gittikçe insanlar tarafından incitiliriz ama yine insanlar tarafından iyileştiriliriz.” – Stan Tatkin

Bu söz üzerinde uzun uzun düşünmeye değer.

Çünkü çoğumuz incindiğimizde insanlardan uzaklaşmanın bizi koruyacağını düşünürüz. Kalbimizin etrafına görünmez duvarlar örer,

“Bir daha kimseye bu kadar yaklaşmayacağım.” deriz.

Oysa bizi yaralayan çoğu zaman ilişkiler olduğu gibi, güven duygumuzu yeniden kurduğumuz yer de yine ilişkiler olabilir.

Diane Poole Heller, Bağlanmanın Gücü kitabında çocuklukta kurduğumuz ilk bağların yetişkinlikte sevme, sevilme, yakınlaşma, uzaklaşma ve güvenme biçimlerimize nasıl taşındığını anlatırken Stan Tatkin’in çok çarpıcı bir sözünü aktarır:

“İlişkilerde yaralanırız ve ilişkilerde iyileşiriz.”

Benim için bu yalnızca kitaplardan okuduğum bir yaklaşım da değil.

Yıllar önce çift terapisi ve bağlanma alanındaki çalışmalarıyla tanınan Stan Tatkin’in modüler eğitimine katılmıştım. Psikolog ve yazar Nilüfer Devecigil’in de bağlanma, sinir sistemi ve ilişkiler üzerine pek çok eğitimine katılma fırsatım oldu.

Devecigil, Işığın Yolu kitabında da benzer bir yerden seslenir insana:

“İlişkilerde incinir, ilişkilerde iyileşiriz…”

Onlardan öğrendiklerim, okuduklarım ve yıllar içinde insan........

© Kıbrıs Gazetesi