Şaka etmiyorum. Keşke seçimler iki yılda bir olsa.

   Verilen sözlerle icraatların arası bu kadar açılmazdı. “Nasıl olsa seçime daha çok zaman var” rahatlığıyla yüreklerde acıya, mutfaklarda yangına neden olan kararlar almak da kolay olmazdı.

   Vatandaş, köprüyü geçene kadar dayı, geçtikten sonra ayı muamelesi görmezdi.

Elbette sık seçimlerin maliyeti, yönetimde sürekliliğe etkisi tartışılır. Benim derdim, sandığı sürekli kurmaktan çok, sandıkta verilen sözün sürekli hatırlanmasıdır.

Temsili demokraside seçmenin oyu istenirken yapılacaklar anlatılır. Vatandaş da bunları değerlendirerek tercihini yapar. Bir bakıma taraflar arasında anlaşma kurulur.

   Oy, beş yıl boyunca, seçilmişlerin her istediğinizi yapabileceğiniz açık çek değildir.

Hele hükümette bulunan partilerin yeni vaatlerle seçmenin karşısına çıkması, muhalefet kadar kolay olmamalıdır. Çünkü karşılarına çok haklı bir soru çıkar: “Bunca zamandır neden yapmadınız?”

   Ünal Üstel’in başbakanlığındaki hükümet, uzun bir görev dönemini geride bırakıyor. Ankara’yla uyum içerisinde önemli projelerin hayata geçirilmiş olması, hükümetin yeni dönem için Türkiye’nin desteğini gerektiren projeler açıklamasına da zemin oluşturuyor.

Yapılanı yok saymak gazetecilik değildir. Yapılmayanı sormamak da değildir.

   6 Aralık seçimlerine sayılı günler kaldı. Üstel’in açıkladığı projelerin bir bölümü için seçimin sonucunu beklemeye gerek olmadığı kanaatindeyim. Mevcut yetki........

© Kıbrıs Gazetesi