Kıbrıs gibi küçük coğrafyalarda insanlar birbirini sadece adıyla değil, hikâyesiyle tanır.

   Bazı hikâyeler vardır, yalnız sahibini değil yaşadığı toplumu da anlatır.

   Mazhar İkbal, Pakistan doğumlu… Ama  hikâyesi o hikayelerden.

   Dün KIBRIS TV’de program konuğumdu… Espriyle, “Pakistan doğumlu, Kıbrıslı Türk” dedim. Birlikte güldük.

Bir söz vardır: “Doğduğun yer değil, doyduğun yer…”

   Doğrudur. İnsan ekmeğini kazandığı yere daha çok bağlanır. Ekonomik anlamda hayatını kurduğu yere kök salar. Ancak işin bir başka boyutu daha vardır. İnsan doğduğu yeri unutursa, kendi geçmişinin aynasını kırmış olur. Çünkü insanın ilk nefesiyle aldığı aidiyet duygusu kolay kolay silinmez.

Önemli olan doğduğu yerle, doyduğu yer arasında vicdanlı bir denge kurabilmektir.

Mazhar İkbal bunu başaran insanlardan biridir. Mazhar İkbal’in geçmişinin aynası gözünün önünden hiç eksilmez.

Pakistan’ın bir köyünde dünyaya gelirken elbette kaderinin onu Akdeniz’in küçük adasına taşıyacağını kimse bilmiyordu. Hayat bazen insanı, kendi planlarından daha büyük yolların içine sürükler.

1980’li yılların başı…

   Mağusa ile Beyrut arasında narenciye taşıyan bir gemide tayfa olarak çalışır Mazhar İkbal. Defalarca gidip gelir. O yolculuklar sırasında........

© Kıbrıs Gazetesi