Yol
Bu kaçıncı yola çıkışım inanın bilmiyorum, ama her yola çıkışımda hüzünlenirim.
İçime bir hüzün çöker.
Mutsuzluğun, huzursuzluğun, karamsarlığın tavan yaptığı bir psikolojik durum hasıl olur.
Kafamda yaşanmışlıklarım...
Kan bağlarım, sevdiklerim, dostlarım, akranlarım, akrabalarım…
Ne zordur vedalaşmak…
Ayrılıp yola koyulmak…
Bu bir yol hikayesi değil, bir yaşamın, yaşanmışlığın geride bırakılması hikayesidir.
Bir daha ki yola çıkış hikayesine kadar…
Belki de bir daha göremeyecek, bir daha yola çıkamayacak...
Bu da başka bir ölümcül kahroluştur.
Bir daha olmamak, olmayacak olmak…
En zoru da bu olsa gerek…
Yollarda fark edersin bir şeylerin eksildiğini, eksik kaldığını, yaşamın bir kesitini daha geride bıraktığını…
Böyle anlarda zayıf kalır, güçsüz düşer, aciz bir insana dönüşürsünüz.
Eliniz, kolunuz bağlanır.
Sana yaşamda, yaşamak........
