Bugün bayram cümlemizin bayramını gönülden kutlarım. Bayram olduğu için de gündemin yoğun gerginlikleriyle ilgili bir yazı yazarak zaten sıkıntılarımıza yenilerini eklemek gelmiyor içimden. Keşke hayatımız biraz daha rutin olsa diye dua etmekten başka bir çare yok.

Bizde bayramlar, bayram olmaktan çıkalı kısa bir süre oldu. “Ah nerede o eski bayramlar” demeye de gerek yok aslında. Eskisi de yenisi de bize göre. Nasıl yaşıyorsak bayramlarımızı da öyle yaşıyoruz.

Yıllar önce çok saygı duyduğum ve çevresinde büyük hürmet gören bir büyüğümüz, babasını kaybedene kadar taziyeler ve bazı ritüeller konusunda çok ketum ve mesafeliydi. Bu tür ritüelleri gereksiz bulduğunu da sıklıkla ifade ederdi. Ta ki babasını kaybedene kadar…

O kayıptan sonra konuştuğumuz bir gün, “Bunlar gerçekten gerekliymiş. Modernlik, medenilik adı altında yok saydık. Hâlbuki insan bunlarla yarasına merhem buluyor, bunlarla medenileşiyormuş” demişti.

Bayramlarda da artık nasıl yaşıyorsak öyleyiz. Eskiden aileler için bir buluşma günüydü. Şimdi yeniden........

© Karar