Serçe gözüne kestirdiği yemin etrafında ürkekçe dolanır ilkin. Ne kadar güvendedir onu kestirmek ister. Ara sıra deneme hamleleri yapar. Eğer tuzak olduğunu sezerse yükselip ilk dala konuverir. Tilki de öyle, birden dalmaz kümese. Etrafı koklaya kollaya yaklaşır. Siner, dinler. Pusar. Güçlü hayvanların çoğu avlarının etrafında dolanır. İçgüdüsel bir gerekliliktir adeta yaptıkları. Avlanırken av olmak da vardır. Vaziyeti ölçüp tartmak, avın güçlü ve zayıf yönlerini tanımaya çalışmak hayati önem taşır doğada. En güçlü olan değil en stratejik davranan kazanır orada. Kurtlar gibi sürü halinde ve kolektif sorumlulukla ve strateji ile hareket edenlere rastlandığı gibi sincap misali çıkılamayacak dallarda bir başınalığın krallığını yaşatanlar da görülür. Bitkiler desen şapka çıkartırlar etrafında dolanma konusunda. Işığa varmak için nice dal, topraktaki besine ulaşmak adına nice kök, taşı, duvarı geçer. Doğanın fiziken en zayıf varlığı sayılan insan ise canlıları gözleye gözleye kendi içgüdüleri ve tecrübeleriyle daha ileri gider. O etrafında dolanmayı etrafını dolanmaya çevirir. Bir şeyin etrafında dolanmakla etrafını dolanmak aynı şey değildir çünkü. Etrafında dolanma içgüdüsel ve doğal etrafını dolanma aklın gereği ve yapaydır.

İnsan bir şeyin etrafını dolanıyorsa mutlaka bir bilgiden hareket ediyordur. Mesela dağın yüksekliği yıldırmıştır onu. Sis, kar, boran gözünü yıldırmıştır. Orayı aşmaya çalışırsa varmak isteyeceği yere ulaşamayacağını fark etmiştir. Yol uzasa bile dağın etrafını dolanmak daha mantıklı gelmiştir ona. Bu daha güçlü ve zorlu bir durum........

© Karar